Mag je de VvE-bijdrage inhouden als het onderhoud uitblijft?
Gepubliceerd op
De lekkage wordt maar niet verholpen en toch schrijft de vereniging elke maand af. Daarom mag betaling opschorten of verrekenen vrijwel nooit, dit zeggen rechters erover, en deze route werkt wél.
De emmer op zolder is inmiddels een vaste bewoner. Drie keer gemeld bij het bestuur en twee keer beloofd dat de dakdekker zou komen. Ondertussen schrijft de vereniging elke eerste van de maand gewoon de bijdrage af. Op een avond valt het besluit aan de keukentafel. Dan betalen wíj ook even niet. Eerst het dak, dan het geld. Het voelt volkomen redelijk. En het is bijna altijd een vergissing.
Wat er juridisch gebeurt als je stopt met betalen
De bijdrage is geen betaling voor een dienst die je kunt terugsturen. Het is je wettelijke en reglementaire aandeel in de gezamenlijke kosten. De nieuwere modelreglementen zeggen het daarom gewoon hardop. In de modellen van 2006 en 2017 staat letterlijk dat de betaling van de voorschotbijdrage niet kan worden verrekend of opgeschort in verband met een vermeende vordering op de vereniging. Valt jouw vereniging onder zo'n reglement, dan is de deur in de praktijk dicht voordat het gesprek begint.
Bij oudere reglementen zoals dat van 1992 staat zo'n verbod er niet en geldt de gewone wettelijke toets. Opschorten mag alleen met een opeisbare tegenvordering die voldoende met de bijdrage samenhangt. Daar strandt het in de rechtszaal keer op keer, om een reden die weinig eigenaars kennen. Voor de rechter struikelt het verweer bijna altijd op die eerste eis. Wie alleen heeft gemeld en gemopperd, heeft nog geen vordering die de rechter kan vaststellen. Het gerechtshof Amsterdam wees in 2015 zelfs de verrekening af van een eigenaar die haar kozijnen dan maar zelf had laten repareren. Zij had de vereniging nooit om herstel gevraagd, liet het werk buiten haar om uitvoeren, en had bij de kantonrechter een vervangende machtiging kunnen halen. Rechters komen steeds tot hetzelfde oordeel. Klachten over onderhoud, beleid of zelfs een onveilige situatie rechtvaardigen het inhouden van de bijdrage niet.
Wat het je kost
Ondertussen loopt jouw teller wel. Volgens de gangbare reglementen ben je al een maand na de vervaldag in verzuim, zonder dat daar een aanmaning voor nodig is. En de rente telt dan terug tot die vervaldag zelf, niet tot het moment waarop het verzuim intrad. Dat is de wettelijke rente, in 2026 vier procent, onder het reglement van 1992 zelfs met twee punten opslag. Na de wettelijk verplichte aanmaning met veertien dagen betaaltermijn komen daar incassokosten bij. Je begint het conflict over het dak dus met het creëren van een tweede conflict, waarin je zelf de schuldenaar bent. Dat verzwakt precies de positie die je wilde versterken. Op de vergadering ben je niet langer het lid met de terechte klacht maar het lid met de achterstand.
De route die wél werkt
De frustratie is terecht. Alleen het instrument deugt niet. Dit is de volgorde die juridisch wel houdt.
- Dien een schriftelijk herstelverzoek in. Niet appen en niet aanspreken bij de containers, maar een brief of mail aan het bestuur waarin je om herstel vraagt, met een redelijke termijn. Dit ene document verandert je positie compleet. Het maakt van een klacht een vordering in wording.
- Laat het agenderen. Onderhoud binnen de vastgestelde begroting mag het bestuur zelf opdragen. Blijft het daar liggen, of is het werk groter dan de begroting toelaat, dan moet de vergadering eraan te pas komen. Vraag het bestuur het punt op de eerstvolgende vergadering te zetten, of dien zelf een agendapunt in, als je reglement dat toestaat. In de modellen van 2006 en 2017 mag dat tot zeven dagen voor de vergadering, schriftelijk of per mail. Het model van 1992 kent dat recht niet.
- Ga naar de kantonrechter. Weigert de vergadering, dan kun je dat besluit laten vernietigen, met een harde maand vanaf het moment dat je het besluit kende of had kunnen kennen. Zwijgt de vergadering, dan is de vervangende machtiging de weg, want daarbij noemt de wet uitdrukkelijk degene die zich niet verklaart. Met zo'n machtiging van de kantonrechter mag je het herstel zelf laten uitvoeren, en de rechter kan er meteen een verdeling van de kosten bij vaststellen. Rechters wijzen in de betalingszaken zelf de weg naar precies deze twee routes.
- Vorder geleden schade apart. Wie door traag herstel echt schade lijdt, kan schadevergoeding vragen. Zo kreeg een eigenaar al eens vergoeding voor verminderd woongenot na een slepend rioolgebrek. Maar ook daar gold dat de bijdrage zelf gewoon betaald moest worden.
De les voor het bestuur
Voor besturen zit hier een spiegel in. Vrijwel elke betalingsstaking begint als een onderhoudsmelding die te lang onbeantwoord bleef. Wie meldingen serieus registreert, terugkoppelt en agendeert, voorkomt niet alleen emmers op zolders maar ook incassotrajecten tegen de eigen buren. De duurste zin in verenigingsland is "dat pakken we nog wel een keer op".
Zo hebben wij dit opgelost
In SamenVvE is een melding geen mailtje dat wegzakt maar een zichtbare taak met een status, voor het hele bestuur en voor de melder. De eigenaar ziet dat zijn lekkage op de agenda staat. Het bestuur ziet wat er nog open staat. En de vergadering beslist met het dossier erbij. De meeste opschortingsconflicten sterven precies daar, bij een melding die zichtbaar wordt opgepakt.
Bronnen bij dit artikel
- Burgerlijk Wetboek Boek 5, artikel 113, artikel 121, artikel 126 en artikel 130. De bijdrage is het wettelijke aandeel van iedere eigenaar in de schulden en kosten die voor rekening van de gezamenlijke eigenaars komen, en het beheer over de gemeenschappelijke gedeelten ligt bij de vereniging. Artikel 121 geeft de vervangende machtiging van de kantonrechter, die ook kan worden verleend als degene die de toestemming moet geven zich niet verklaart, en artikel 130 geeft een maand om een besluit te laten vernietigen.
- Burgerlijk Wetboek Boek 6, artikel 52, artikel 96, artikel 119 en artikel 127. Opschorten mag alleen als je een opeisbare vordering op de vereniging hebt die voldoende samenhangt met je eigen betalingsplicht, en voor verrekenen geldt een vergelijkbare eis. Over de tijd dat je in verzuim bent loopt wettelijke rente, en incassokosten kunnen bij een particuliere eigenaar pas verschuldigd worden na een aanmaning met een betaaltermijn van veertien dagen.
- Besluit vaststelling wettelijke rente. Artikel 1 zet de wettelijke rente sinds 1 januari 2026 op vier procent per jaar.
- De modelreglementen bij splitsing, via notaris.nl. 1992 (artikel 6, artikel 33 en artikel 38), 2006 (artikel 11, artikel 13, artikel 45 en artikel 52) en 2017 (artikel 15, artikel 17, artikel 50 en artikel 56). Het verbod om de voorschotbijdrage te verrekenen of op te schorten staat woordelijk in de modellen van 2006 en 2017 en ontbreekt in dat van 1992, net als het recht van een eigenaar om zelf een agendapunt aan te dragen. Alle drie laten het verzuim intreden een maand na de vervaldag zonder ingebrekestelling, laten de rente lopen vanaf de vervaldag zelf en leggen de beslissing over onderhoud bij het bestuur.
- Gerechtshof Amsterdam, 7 april 2015, ECLI:NL:GHAMS:2015:1343. Een eigenaar die haar verrotte kozijnen en balkondeuren zelf liet repareren mocht die kosten niet verrekenen met de VvE-bijdrage. Zij had de vereniging nooit om herstel gevraagd en had bij de kantonrechter een vervangende machtiging kunnen vragen.
- Rechtbank Midden-Nederland, 12 maart 2025, ECLI:NL:RBMNE:2025:1003. Ook een klacht over een onveilige situatie in het complex droeg de opschorting niet, omdat de eigenaar geen opeisbare en voldoende samenhangende tegenvordering onderbouwde.
- Rechtbank Noord-Holland, 7 oktober 2020, ECLI:NL:RBNHO:2020:9228. De kantonrechter baseerde het opschortings- en verrekeningsverbod op artikel 11 lid 3 van het modelreglement en wees de eigenaar op de wegen die wel openstaan, het woord voeren en agenderen in de vergadering, vernietiging van een besluit en de vervangende machtiging van de kantonrechter.
- Rechtbank Rotterdam, 10 november 2005, ECLI:NL:RBROT:2005:AU6062. Eigenaars die maandenlang met een kapotte riolering en stankoverlast zaten moesten de achterstallige bijdragen met rente alsnog betalen, maar kregen wel duizend euro schadevergoeding voor het verminderde woongenot.